<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-14014084</id><updated>2011-04-21T16:23:10.625-04:00</updated><title type='text'>เสี่ยวรำพึง</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://nippahn.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nippahn.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>เสี่ยวรำพึง</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>9</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-14014084.post-1785892325698675355</id><published>2009-03-12T02:39:00.004-04:00</published><updated>2009-03-17T01:45:08.304-04:00</updated><title type='text'>นโยบายเลิกขายเหล้า 3 วันช่วงสงกรานต์</title><content type='html'>ใกล้วันสงกรานต์อีกเเล้ว เทศกาลปีใหม่ไทย เเละ เป็นช่วงที่คนไทยประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์กันเยอะที่สุด ปี 2550 7วันฉลองสงกรานต์ตาย361-เจ็บ4,805 สาเหตุจากเมาสุรามากสุด ปีนี้รัฐบาลเทพประทานเอาจริงครับพี่น้อง กำลังจะประกาศว่าห้ามขายเหล้า 3 วัน เเต่ผับ บาร์ ร้านเหล้า ยังขายช่วงกลางคืนได้ &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;นึกขึ้นได้ว่าเคยอ่านเจองานวิจัยของ Scott Adams and Chad Cotti  ที่ตีพิมพ์ใน Journal of Public Economics เค้า ศึกษาเรื่องผลกระทบ จาก นโยบายห้ามสูบบุหรี่ในบาร์ (ในอเมริกา)ซึ่งนโยบายนี้เป็นนโยบายของเเต่ละเมืองครับ คือ ระดับ county ไม่ใช่ระดับ ชาติ  เเล้วเเต่ว่าเมืองไหนจะเลือกให้สูบหรือ ไม่ให้สูบ เเน่นอนครับ คนที่ไม่สูบบุหรี่ไปเที่ยว non smoking  บาร์ มีความสุขเเน่ เพราะไม่ต้องทนกับควันบุหรี่ เเต่สิ่งที่นักเศรษฐศาสตร์ จาก University of Wisconsin-Milwaukee พบจากงานวิจัยเค้าคือ นโยบายนี้ยังนำไปสู่ การเพิ่มขึ้นของอุบัติเหตุทางรถยนต์เนื่องจากการเมาสุรา อีกด้วย(มันอาจจะเมาไวน์ หรือ เบียร์ก็ได้ เเต่สรุปว่าเมาละกัน)สาเหตุหลักคือ พวกสิงห์อมควันที่อยู่ในเมืองที่ห้ามสูบบุหรี่ในบาร์ ต้องขับรถระยะทางไกลเพื่อไปเมืองที่เค้าไม่มีนโยบายตัวนี้ สุดท้ายกลายเป็นขากลับ เมาบุหรี่ เมาเหล้า ขาดสติ ประสบอุบัติเหตุมากกว่าเดิม นอกจากนั้นยังพบอีกว่า นักดึ่มเเละสิงห์อมคว้นไม่ได้เปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภคครับ เเค่เปลี่ยนสถานที่เท่านั้น &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ดูละครเเล้วย้อนดุตัว กลับมาดูเมืองไทยของเรา ผมคาดว่าผลของนโยบายเลิกขายเหล้า 3 วัน ของรัฐบาล ก็ไม่น่าจะเเตกต่างจากกรณีของ อเมริกา มากเท่าไหร่ คือคนเราถ้าตั้งใจจะดื่มกันเเล้ว ยังไงก็ต้องดื่มครับ พี่ประกาศไม่ขายช่วงสงกรานต์ ผมก็รีบไปซื้อตุนไว้ก่อน เลย ดีไม่ดี ซื้อเยอะกว่าเดิมด้วย &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ส่วนตัวผมคิดว่าไม่ต้องเลิกขายก็ได้ครับ ช่วงสงกรานต์ เพียงเเค่เราเข้มงวด ตรวจให้หมดครับ คนที่ขับรถทุกคนว่ากินเหล้ารึเปล่า ถ้ากิน จับ ปรับ ให้หนัก หลักหมื่น หลักเเสน เลยก็ได้ ยึดใบขับขี่กันเลย ถือเป็นโทษอาญาไปเลย ถ้ากล้ากินก็ต้องกล้ารับผลของมัน ถ้ากลัวชาวบ้านด่าว่าทำให้เค้าช้าเพราะต้องหยุดเป่าหลอด ก็ต้องประชาสัมพันธ์ให้ดีว่า ปีนี้พี่ขอ เพื่อพวกเราทุกคนจะได้เที่ยว ได้กลับบ้านกันอย่างปลอดภัย อาจจะเปลืองงบประมาณเครื่องมือตรวจเเอลกอฮอล์หน่อย เเต่คงไม่เเพงกว่าชีวิตคนไทย เป็นร้อยๆ ที่ต้องมาตายในช่วงเทศกาลมหาสงกรานต์ นะครับ&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14014084-1785892325698675355?l=nippahn.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nippahn.blogspot.com/feeds/1785892325698675355/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=14014084&amp;postID=1785892325698675355' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/1785892325698675355'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/1785892325698675355'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nippahn.blogspot.com/2009/03/2550-7361-4805-3-scott-adams-and-chad.html' title='นโยบายเลิกขายเหล้า 3 วันช่วงสงกรานต์'/><author><name>เสี่ยวรำพึง</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-14014084.post-112922871119556877</id><published>2005-10-13T14:35:00.000-04:00</published><updated>2005-10-13T14:44:46.140-04:00</updated><title type='text'>คนดีในสังคมไทย</title><content type='html'>"สังคมเลว เพราะคนดีท้อเเท้" คงเคยได้ยินประโยคนี้กันมาบ้างนะครับ ส่วนตัวผมรู้สึกว่าสังคมไทยให้ความสนใจกับคนดีที่ไม่รวยน้อยไปหน่อย ลองอ่านบทความข้างล่างดูนะครับเป็นเรื่องราวของคนดีในสังคมไทยที่ผมคิดว่าควรจะได้รับการสรรเสริญ เป็นบทความจาก&lt;a href="http://www.matichon.co.th/matichon/matichon_detail.php?s_tag=01lad01141048&amp;day=2005/10/14"&gt;นสพ มติชน&lt;/a&gt;  ครับ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อาลัย... "สุนทร สิทธาคม" อาสาสมัครผู้วายชนม์&lt;br /&gt;&lt;br /&gt; &lt;br /&gt; &lt;br /&gt;"พี่ทรตายแล้ว" เสียงสั่นเครือของนางธวัลหทัย สิทธาคม "สุ" ภรรยา "นายสุนทร สิทธาคม" เปล่งออกมาจากลำคอ เพื่อแจ้งข่าวการจากไปของสามีให้กับทุกคนซึ่งกำลังประชุมกันอยู่ที่ศูนย์อาสาสมัครสึนามิวาเลนเทียเซ็นเตอร์ได้ทราบ ทุกคนดูตกใจและเศร้าใจจนยากจะบรรยาย &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ทำไม... การจากไปของสุนทรทำให้หลายคนเศร้าโศกเหลือเกิน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ถ้าใครรู้จักและคลุกคลีกับผู้ชายคนนี้จะไม่สงสัยเลย เพราะเมื่อเขายังมีลมหายใจสุนทรได้สร้างสิ่งดีๆ ไว้มากมาย โดยเฉพาะการทุ่มเทแรงกายและแรงใจอย่างเกินกำลังในการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์เมื่อครั้งเหตุการณ์ภัยพิบัติสึนามิ &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"เร็วทุกคนช่วยกันหน่อย ช่วยกันหาศพ ช่วยกันทำทุกอย่างเท่าที่เราจะช่วยพวกเขาได้" นี่คือน้ำเสียงที่ยังก้องหูเมื่อครั้งที่สุนทรลงไปทำงานเป็นอาสาสมัคร&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ทั้งที่ก่อนหน้านี้สุนทรไม่เคยสัมผัสกับงานอาสาสมัครมาก่อน เขาทำงานเป็นลูกจ้างชั่วคราว ทำหน้าที่ตกแต่งสนามหญ้า ที่สนามกอล์ฟ ฐานทัพเรือ จังหวัดพังงา ก่อนจะเกิดเหตุการณ์ภัยพิบัติสึนามิได้ไม่นาน สุนทรลาออกจากการทำงานที่สนามกอล์ฟ แล้วซื้อรถตู้มือสองมาวิ่งวินรับคนจากเขาหลักไปสนามบินจังหวัดพังงา &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แล้วเมื่อวันที่ 26 ธันวาคมที่ผ่านมา เช้าวันนั้นไม่มีใครรู้เลยว่าจะเป็นวันแห่งการสูญเสียครั้งใหญ่ของประเทศไทย สุนทรยังคงทำหน้าที่รับส่งผู้โดยสารจากเขาหลักไปยังสนามบินเหมือนทุกครั้ง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หลังจากที่หนุ่มวัย 37 ปี ร่างกายกำยำขับรถตู้มุ่งหน้าไปสนามบินพร้อมนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่นั่งอยู่ในรถตู้ ไม่ถึง 15 นาที คลื่นยักษ์สึนามิก็ถาโถมกันเข้ามาซัดเขาหลักจนแทบไม่เหลือแม้แต่ซากภายในพริบตาเดียว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"ตอนที่เกิดเหตุสึนามิ ญาติของพี่ทรก็ตายด้วย ฉันกับสามีมาช่วยกันหาศพญาติ แต่สถานการณ์ตอนนั้นคนตายเป็นเบือ พี่ทรตั้งใจว่าเราจะไม่หาเฉพาะศพของญาติเรา พวกเราจะช่วยหาทุกศพที่ต้องมาจบชีวิตด้วยกันตรงนั้น" สุภรรยาของสุนทรย้อนเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"การเข้าไปช่วยเหลือของพี่ทร พี่เขาย้ำทุกคนว่าเราจะไม่ช่วยเก็บอะไร แต่จะช่วยกันทำสัญลักษณ์เพื่อให้เจ้าหน้าที่ค้นหาผู้เสียชีวิตได้ง่ายขึ้น ตอนนั้นเราช่วยกันค้นหาศพได้ประมาณ 40-50 ศพ"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;คลื่นยักษ์สึนามิทำให้ผู้คนในท้องถิ่นไม่มีงานทำ รวมทั้งสุนทรและภรรยาด้วย ทั้งคู่จึงอาสาขอทำหน้าที่เป็นอาสาสมัครสึนามิวาเลนเทีย (www.tsunamivolunteer.net) ที่ดำเนินการบริหารจัดการโดยกลุ่มอาสาสมัครและมูลนิธิกระจกเงา และรถตู้ที่ซื้อมาเพื่อรับส่งนักท่องเที่ยว ถูกเปลี่ยนมาใช้ในการพาเจ้าหน้าที่และอาสาสมัครเข้าไปในพื้นที่เขาหลัก เข้าไปยังหาดนางรอง และอีกหลายสถานที่เพื่อไปช่วยเหลือผู้บาดเจ็บและช่วยนำผู้เสียชีวิตกลับบ้าน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"พี่ทรเขามีความสุขมากที่ได้ช่วยเหลือคนอื่น เขาบอกว่า แม้การทำงานเป็นอาสาสมัครจะไม่ได้รับเงินตอบแทน แต่สิ่งที่ได้รับกลับมามันคือความสุขที่ได้ช่วยเหลือคนอื่น เพียงเท่านี้ก็มากพอแล้ว" สุเล่าพร้อมน้ำตา &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"ตอนเป็นอาสาสมัครเห็นพี่ทรทำงานแล้วภูมิใจในตัวเขามาก เขาทำทุกอย่างจริงๆ เคยขับรถพาคุณหมอพรทิพย์ โรจนสุนันท์ เข้าไปในพื้นที่ เคยพาเจ้าหน้าที่อาสาสมัครคนอื่นไปเกาะคอเขา ไปบูรณะวัดเกาะคอเขา ที่วัดนี้มีพระพุทธรูปหักพัง และฝังอยู่ในดินเยอะมาก หรืออย่างเรื่องเด็กกำพร้า พี่ทรซึ่งเป็นคนในพื้นที่ได้พาเจ้าหน้าที่ไปตามหมู่บ้านเพื่อช่วยเหลือเด็กๆ ที่พ่อแม่เสียชีวิต พี่ทรเป็นคนในพื้นที่เป็นคนตำบลทุ่งมะพร้าว อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ก่อนวันที่สุนทรจะหมดลมหายใจ เขายังคงทำหน้าที่อาสาสมัครอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าระยะหลังสุขภาพร่างกายของชายกำยำคนนี้จะทรุดลงอย่างเห็นได้ชัด &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"พี่ทรเป็นนิ่วในไต หมอกำชับว่าห้ามทำงานหนัก แต่พี่เขายังทำงานอย่างหนักเหมือนเดิม เพราะทุกวันนี้คนในพื้นที่ยังต้องการความช่วยเหลืออีกมาก พวกเขาหลายคนยังไม่มีอาชีพ หลายครอบครัวยังคงเคว้งคว้างเพราะไร้ผู้นำ"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ภารกิจที่สุนทรยังทำอยู่เป็นประจำ คือการยกข้าวของที่คนนำมาบริจาคตระเวนไปส่งต่อให้ยังหมู่บ้านต่างๆ หลายครั้งที่เขาอาสาเข้าไปถึงขนของหนักทั้งถังน้ำขนาดใหญ่ที่ผู้ใจบุญนำมาบริจาค ข้าวสารกระสอบใหญ่ และอีกหลายๆ อย่าง &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อาการระยะหลังของสุนทรดูจะหนักขึ้นทุกที เขาทรมานมากเวลาที่ปวดปัสสาวะ ข้าวปลาอาหารก็กินไม่ได้ น้ำหนักตัวที่เคยอ้วนถึง 120 ก็ลดลงไม่ถึง 100 กิโลกรัม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"พี่ทรแกทำงานจนลืมเวลาที่นัดกับหมอไว้ แกกลับบ้าน 2-3 ทุ่มทุกวัน จนกระทั่งวันที่ 24 กันยายน พี่เขาอาการหนักมาก ร้อนข้างในต้องเช็ดตัวให้ทั้งคืน ป้อนอะไรก็ไม่กิน ฉันเลยพาไปส่งโรงพยาบาล ตอนนั้นยังคุยกันปกติ จนสิบโมงพี่ทรบอกให้ไปเรียกลูกมาหาหน่อย ลูกมากอดมาหอมพ่อแล้วก็กลับบ้านเพราะพรุ่งนี้ต้องสอบ ตอนบ่ายโมงพี่ทรตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาลืมตาไม่เหมือนเดิม ฉันเอามือมากรีดที่ฝ่าเท้าเขาเริ่มไม่รู้สึกแล้ว หมอรีบพาเข้าห้องไอซียูแล้วช่วยกันปั๊มหัวใจ" &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จนกระทั่งเช้าวันที่ 25 กันยายน แพทย์บอกว่า ไตซีกหนึ่งมีนิ่วอยู่และไตก็ไม่ทำงานแล้ว อีกทั้งน้ำตาลในเส้นเลือดสูง ต้องละลายน้ำตาลในเลือด ซึ่งแพทย์บอกให้ญาติทำใจตั้งแต่ตอนนั้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จน 9 โมงเช้าของวันที่ 26 กันยายน อาการของสุนทรเข้าขั้นวิกฤต แต่ทุกคนยังไม่ยอมให้ถอดสายออกซิเจน จนกระทั่งสุภรรยาที่อยู่กินกันมานับ 10 ปี เข้าไปกราบเท้าของสุนทร เธอพูดกับสามีว่า …&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"ถ้าพ่อทรมานพ่อก็ตัดสินใจได้เลยว่าจะทำยังไงกับชีวิต ถ้าตัดสินใจจะอยู่แม้พ่อจะเป็นอย่างไร ฉันกับลูกก็พร้อมที่จะดูแลพ่อ และถ้าพ่อตัดสินใจจะไปก็ไปให้สงบ"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ภาพลมหายใจสุดท้ายของสุนทรนั้น สุยังจำได้ดี เพราะเมื่อเธอพูดจบ สามีที่นอนแน่นิ่งไม่รู้สึกรู้สา จู่ๆ ก็มีน้ำตาพรั่งพรูออกมาจากดวงตาคู่นั้น แล้ววินาทีนั้นเองดัชนีของลมหายใจที่ปรากฏบนจอมอนิเตอร์ของเครื่องวัดคลื่นหัวใจก็ลากเป็นเส้นตรง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;สุนทรจากโลกใบนี้ไปตั้งแต่วินาทีนั้น แม้วันนี้จะไม่มีผู้ชายร่างกายกำยำที่ยอมทำงานอย่างทุ่มเทในฐานะอาสาสมัคร แต่เชื่อได้เลยว่าชื่อและความทรงจำดีๆ ของผู้ชายคนนี้จะยังคงอยู่ต่อไป &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หลับให้สบายนะอาสาสมัครสุนทร...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14014084-112922871119556877?l=nippahn.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nippahn.blogspot.com/feeds/112922871119556877/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=14014084&amp;postID=112922871119556877' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/112922871119556877'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/112922871119556877'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nippahn.blogspot.com/2005/10/blog-post.html' title='คนดีในสังคมไทย'/><author><name>เสี่ยวรำพึง</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-14014084.post-112421445048617734</id><published>2005-08-16T13:37:00.000-04:00</published><updated>2005-08-26T10:37:01.046-04:00</updated><title type='text'>ลาเเล้ว Baros</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/8173/1254/1600/anima7_Baros%203.gif"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/8173/1254/400/anima7_Baros%202.gif" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;กำลังจะจากไปอีกคนเเล้วครับ สำหรับนักเตะลิเวอร์พูลที่ผมชื่นชม ชื่นชอบ Milan Baros หนึ่งในนักเตะที่ผมคิดว่าอุลิเยร์ซื้อมาได้อย่างคุ้มค่า ราคาถูกจริงๆ บารอสในขณะนั้น ศิริอายุ 21 ขวบ ย้ายมาจาก Banik Ostrava ด้วยราคา 3.6 ล้านปอนด์ ในช่วงปลายปี 2001 ที่ Ostrava เขาได้รับฉายาว่า Ostravan Maradona &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ชีวิตค้าเเข้งของบารอสในถิ่นเเอนด์ฟิลด์ นั้นไม่ได้โรยด้วยกรีบกุหลาบครับ ต้องฝ่าฟัน อย่างหนักเพื่อตำเเหน่งตัวจริง เเต่ไม่ว่าจะพยายามเเค่ไหนก็เป็นได้เเค่ตัวสำรองของ Owen นอกจากนั้นเเล้วยังเป็นนักเตะจากชาติที่ไม่ใช่สมาชิก EU ด้วยทำให้โอกาสลงตัวจริง ยิ่งน้อยเข้าไปอีก &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อย่างไรก็ตาม ระหว่างที่อยู่ที่ลิเวอร์พูล  บารอส ได้เเจ้งเกิด อย่างเต็มภาคภูมิ เเจ้งโพธ์นาค ในเวทีการเเข่งขันฟุตบอลชิงเเชมป์เเห่งชาติยุโรป 2004 โดยเค้าเป็นดาวยิงสูงสุด ในรายการนี้ ซึ่งหลังจากรายการนี้มีทีมใหญ่ๆ สนใจดึงตัวเค้าไปเล่นด้วยหลายทีม เช่น บาร์ซ่า เเละ ทีมราชันชุดขาว เเต่มิลานตอบกลับอย่างสุภาพพร้อมทั้งเเสดงความภักดีต่อหงส์เเดงว่า &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"I have heard all the rumours about Real Madrid and Barcelona supposedly being interested in me and of course it is nice to see clubs like that wanting you. &lt;br /&gt;But I am back at Liverpool now ready for a new season and I want to stay here and play as many games as I can."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;พอเจ้าเบบี้โกล์ ทิ้งลิเวอร์พูลไป บารอสก็ยังไม่ได้เป็นตัวเลือกหลักของราฟาครับ ก็ดันมีทั้ง ซิสเซ่ เเละ มอริเอนเตส เข้ามาเป็นก้าง ทำให้เวลาที่จะถูกเรียกใช้บริการนั้น น้อยเต็มที ที่ผมชอบบารอส เพราะความทุ่มเทเเละจงรักภักดีของเค้าครับ พูดก็พูดเถอะครับ &lt;br /&gt;ผมว่ามากกว่าเด็กปั้นของลิเวอร์พูลที่ตอนนี้สวมชุดขาว นั่งสำรอง ร้องอยากกลับบ้าน เเน่ๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เเต่ทำยังไงได้ครับเมื่อไม่ได้อยู่ในเเผนการทำทีมของราฟา บารอสก็ไม่เหลือทางเลือกอื่นครับนอกจากหาที่อยู่ใหม่ ลองอ่านคำให้สัมภาษณ์ข้างล่างดูนะครับ ว่าซึ้งเเค่ไหน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"It would be better if I leave Liverpool. I love the club very much, it has wonderful fans and a super stadium. But the time comes to say goodbye and go somewhere else."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;"Even if I do what I can, it will not help me get into the starting line-up. So it would be better to leave."&lt;/strong&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14014084-112421445048617734?l=nippahn.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nippahn.blogspot.com/feeds/112421445048617734/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=14014084&amp;postID=112421445048617734' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/112421445048617734'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/112421445048617734'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nippahn.blogspot.com/2005/08/baros.html' title='ลาเเล้ว Baros'/><author><name>เสี่ยวรำพึง</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-14014084.post-112413542616383854</id><published>2005-08-15T18:59:00.000-04:00</published><updated>2005-08-15T18:36:12.770-04:00</updated><title type='text'>ศิษย์คิดล้างครู</title><content type='html'>หลังจากหายไปนานมัวเเต่สนุกกับการเข้าไปอ่านบล๊อกคนอื่น เลยโดนเพื่อนปิ่น ว่ากล่าวตักเตือนให้เขียนบล๊อกตัวเองบ้าง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผมเข้าไปอ่านเรื่อง คนตาบอดสอบเศรษฐศาสตร์ ของคุณ&lt;a href="http://ranlao.blogspot.com" target="_blank"&gt;ร้านลาว&lt;/a&gt; เเล้วรู้สึกว่าน่าสนใจมากครับ อ่านไปอ่านมาเลยทำให้อยากเขียนเรื่องการสอนขึ้นมาบ้างทั้งที่ตัวเองก็ไม่เคยเป็นอาจารย์กับเค้ามาก่อน เเต่ขอคิดดังๆ บ้างละกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผมเองมีประสบการณ์การสอนไม่มากเท่าไหร่ครับ เคยไปสอนเเทนชาวบ้านมาบ้างตอนที่อยู่เมืองไทย เเละสอนเเทนอาจารย์บ้าง อาทิตย์ละชั่วโมงตอนเป็น TA เเรกๆ ก็สอน อธิบายไปเรื่อยครับ ตามที่เราเรียนมา เราเข้าใจ เเต่ปรากฏว่านักเรียนเค้าไม่เข้าใจไปกับเราด้วย ตอนเเรกเสียความมั่นใจครับคิดว่าสงสัยเค้าฟังภาษาอังกฤษสำเนียงไทยอิสานของเราไม่รู้เรื่องรึเปล่า เเต่หลังๆ ลองเปลี่ยนวิธีอธิบาย เอาเเบบง่ายๆ เนียนๆ ผลปรากฏว่า นักเรียนเค้าเข้าใจเรามากขึ้น สนใจมากขี้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จากประสบการณ์ส่วนตัวของผมสมัยเรียนตรี รู้สึกว่าอาจารย์มหาลัยบางคนใช้วิธีการสอนโดยใช้ตัวเองเป็นศูนย์กลาง ซึ่งทำให้วิธีการสอนออกมาในรูปเเบบที่สะดวกต่อผู้สอน ไม่ใช่สะดวกต่อผู้เรียน พูดง่ายๆ คือ อาจารย์เเกไม่ทำการบ้านมาเอาซะเลย เรียกว่าเดินมาถึงหน้าห้องถามนักเรียนว่าคาบที่เเล้วถึงไหน เเล้วก็ด้นกลอนสดกันตรงนั้นเลย ผลปรากฏว่านักเรียน นักศึกษา งง เป็นไก่ตาเเตก พาลไม่ชอบ ไม่อยากเรียนวิชานั้นไปเลย ( เป็นเหตุผลที่ผมอ้างบ่อยๆ เวลาโดดเรียน )&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อย่างที่รู้ๆ กันครับว่าเศรษฐศาสตร์เป็นวิชาที่มีความยืดหยุ่นสูงครับ คำถามหนึ่ง มีได้มากกว่าหนึ่งคำตอบ เเล้วเเต่สถานการณ์ วิธีการตอบ อธิบาย เเละการสอนเศรษฐศาสตร์ก็เช่นเดียวกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อาจารย์ประเภทเอาตัวเองเป็นหลักนี่สอนเเบบว่าฉันรู้มาเเล้ว พออธิบายทฤษฏี หรือ ยกตัวอย่าง ก็เลยมาจากมุมของคนที่รู้เรื่องเเล้ว เอางี้ครับลองเปรียบเทียบเวลาเราเล่นเกมส์มาริโอ ก็ได้ วิธีการเล่นในด่านที่เคยไปมาเเล้ว หรือ ผ่านมาเเล้ว กับด่านที่ยังไม่เคยไปนี่ต่างกันเห็นๆ ครับ ด่านไม่เคยไปนี่ทั้งระวังซ้าย ระวังขวา หน้าหลัง ลองโหม่งอิฐทุกก้อนว่ามันจะมีเห็ดวิเศษโผล่มาให้กินรึเปล่า&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ฉันใดฉันนั้น พูดเรื่องที่เรารู้เเล้วให้คนที่ยังไม่รู้เรื่องฟัง ย่อมเเตกต่างจากการที่เราพูดให้คนที่รู้เรื่องเเล้วฟัง หากจุดประสงค์ของการสอนคือต้องการให้นักเรียนได้รู้ ได้เข้าใจ ผมคิดว่าการสอนโดยวิธีให้นักเรียนเป็นศูนย์กลางน่าจะเป็นทางเลือกที่เหมาะสมครับ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่ออาจารย์ให้ความสำคัญกับนักเรียนเเล้ว ตัวนักเรียนเองก็ควรจะให้ความสำคัญกับตัวเอง เเละสิ่งที่อาจารย์จะสอนด้วยครับ คือพูดง่ายๆ ว่าตั้งใจเรียนนั่นเอง ถ้านักเรียนไม่เอาซะอย่างต่อให้อาจารย์ตั้งใจเเค่ไหน ก็คงไม่เกิดผลครับ&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14014084-112413542616383854?l=nippahn.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nippahn.blogspot.com/feeds/112413542616383854/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=14014084&amp;postID=112413542616383854' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/112413542616383854'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/112413542616383854'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nippahn.blogspot.com/2005/08/blog-post.html' title='ศิษย์คิดล้างครู'/><author><name>เสี่ยวรำพึง</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-14014084.post-112197984272778307</id><published>2005-07-21T22:26:00.000-04:00</published><updated>2005-08-04T17:53:24.726-04:00</updated><title type='text'>พี่คล้าว...มาเเล้ว</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/8173/1254/1600/2426695.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/8173/1254/320/2426695.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;มาเเล้วครับสำหรับ Peter Crouch ซึ่งผมขออนุญาตเรียกว่าพี่คล้าว เเล้วกันนะครับ จะได้ออกเสียงกันง่ายๆ พี่คล้าวย้ายมาจากทีมนักบุญเเดนใต้(ของอังกฤษนะครับ ไม่ใช่ของไทย เพราะทางใต้ของไทยตอนนี้นักบุญคงไม่อยากไปมากเท่าไหร่) ซึ่งฤดูกาลหน้าต้องไปเเสวงบุญใน Coca Cola Championship (ดิวิชั่นหนึ่งเดิม) ค่าตัวที่ย้ายมาก็ 7 ล้านปอนด์ครับ ซึ่งผมคิดว่าถูกมากสำหรับนักเตะอายุ 24&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ด้วยส่วนสูงที่ขาดอีก 2 เซนติเมตร จะ 2 เมตรพอดี ทำให้คล้าวเป็นนักเตะที่ได้เปรียบในการเล่นลูกกลางอากาศ นอกจากนั้นเเล้ว คล้าวยังครองบอล เเละ เอาบอลลงพี้นได้ดีอีกด้วย ซึ่งคุณสมบัติข้อนี้ผมว่าสำคัญมากสำหรับนักเตะที่มีรูปร่างสูง เพราะส่วนใหญ่เราจะเห็นว่านักเตะพวกนี้จะได้บอลครับเมื่อบอลถูกโยนโด่งมา เเต่จะเอาบอลลงกันไม่ค่อยเนียน โดยมากก็จะโหม่งต่อให้เพื่อนเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งประสิทธิภาพ เเละความเเม่นยำ รวมถึงความง่ายที่จะเล่นบอลต่อ มันย่อมสู้ลูกเปิดจากเท้าไม่ได้&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;การมาของพี่คล้าวจะทำให้ ราฟา มีทางเลือกในเกมส์รุกมากขึ้น เรียกว่าหากถึงทางตันจริงๆ เเก้เกมส์ไม่ได้อย่างน้อยก็สามารถสาดบอลไปข้างหน้าให้พี่คล้าวได้ ซึ่งพี่คล้าวจะเลือกส่งหรือเข้าทำเองก็ได้ เเน่นอนครับการมาของพี่คล้าวมันอาจหมายถึงการจากไปของใครบางคน ที่โดนหมายหัวไว้ก็คือ บารอส&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จริงๆ เเล้วผมชอบบารอสนะครับ ผมว่าเค้าเป็นนักเตะที่มุ่งมั่นเเละทุ่มเทดี พี่เเกวิ่งหน้าตั้งทั้งเกมส์ครับ เทคนิคลากเลื้อยอาจจะไม่ค่อยมีเท่าไหร่ เเต่ความเร็วนี่ไม่ต้องห่วง ผมว่าไม่เเพ้โอเว่นเเน่ เเต่ข้อเสียของบารอสคือ พี่เเกเป็นพวกข้ามาคนเดียว การประสานงานกับเพื่อนคนอื่น น้อยไปหน่อย ซึ่งผมคิดว่าราฟา ต้องการสร้างส่วนนี้ให้กับลิเวอร์พูล&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อ้าวเมื่อเจ้านายไม่ค่อยชอบใช้บริการ เเล้วตอนนี้กองหน้าในทีมก็มากเหลือเกิน ทั้ง Anthony Le Tallec, Luis Garcia, Djibril Cisse, Fernando Morientes รวมพี่คล้าวเเละบารอสด้วยนี่ปาเข้าไป หกคน ครึ่งทีมเข้าไปเเล้ว งานนี้ผมว่าบารอสไปเเน่เลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;โอ้พิมพ์นานเเล้วเริ่มปวดเเขนครับ ยังไงก็หวังว่าพี่คล้าวคงไม่ทำให้เเฟนเเฟน มนต์รักลูกทุ่งผิดหวังนะครับ กลัวเหลือเกินว่าพี่เเกจะมาเเทนพี่สาก เฮสกี้ ที่มาโหม่ง เเล้วก็วิ่งไล่บอล จนช่วงหลังหลังไปวิ่งไล่ทางริมเส้นด้านซ้าย จนบางทีผมนึกว่าเเกเป็นเเบ็คซ้ายซะด้วยซ้ำ&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14014084-112197984272778307?l=nippahn.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nippahn.blogspot.com/feeds/112197984272778307/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=14014084&amp;postID=112197984272778307' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/112197984272778307'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/112197984272778307'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nippahn.blogspot.com/2005/07/blog-post_21.html' title='พี่คล้าว...มาเเล้ว'/><author><name>เสี่ยวรำพึง</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-14014084.post-112045059545685291</id><published>2005-07-07T23:12:00.000-04:00</published><updated>2005-07-07T19:16:56.716-04:00</updated><title type='text'>คาราบาว(เเดง)</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/8173/1254/1600/135.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/8173/1254/320/135.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ขึ้นหัวข้อด้วยคำว่าเเดงอีกครั้ง ไม่ใช่ว่าชอบสีเเดงเป็นพิเศษนะครับเเต่เป็นเรื่องบังเอิญเท่านั้นเอง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาไปดูการเเสดงสดของวงขวัญใจตลอดกาลของผม คาราบาว ที่วัดลาวพุทธวงศ์ Virginia เลยอยากเขียนอะไรที่เกี่ยวกับวงดนตรีที่ชื่นชอบสักหน่อย&lt;br /&gt;ผมชื่นชอบ คาราบาว มาตั้งเเต่เด็กทั้งเนื้อหาที่สะใจ ตรงใจเด็กบ้านนอกอย่างผม เเละทำนองที่ฟังง่าย สนุกเเบบสามช่าเมืองไทย ผมติดตามผลงานของวงนี้มาเเทบทุกชุด สังเกตุเห็นความเปลี่ยนเเปลงของดนตรี เเละนักดนตรี&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เดิมทีเนื้อหาเพลงของคาราบาวค่อนข้างหนัก เน้นและสะท้อนให้เห็นถึงความไม่เป็นธรรมในสังคมดังเช่นในเพลงถึกควายทุย ภาคเเรกๆ บางครั้งมีการนำเสนอชีวิตชาวบ้านในชนบทที่สวยงาม เเละไม่สวยงามสลับกันไป เเละเเน่นอนการเสียดสีสังคม นโยบายรัฐบาล มีให้เห็นในเเทบทุกชุด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จุดเปลี่ยนสำคัญที่สุดเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ปีมานี้ผมจำไม่ได้เหมือนกันว่ากี่ปีมาเเล้ว คาราบาวกลับมารวมตัวกันใหม่หลังจากระเห็จระหกระเหินหายกันไปนานเเต่คราวนี้กลับมาทำเพลง พร้อมด้วย เครื่องดื่มชูกำลัง พร้อมกับกำลังการตลาดที่มากขึ้นกว่าเดิมเยอะ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;กลับมาเรื่องคอนเสิร์ตดีกว่า เปิดเวทีด้วยเพลงลุงขี้เมา เเล้วก็เมดอินไทยเเลนด์ ตามมาด้วยเพลงเดือนเพ็ญ พอเพลงนี้ขึ้นผมขนลุกเลย เสียงของคุณเเอ็ด คาราบาวยังคงความขลังเหมือนเดิม นุ่มเเต่เเฝงด้วยพลัง ผมคิดถึงบ้านขึ้นมาทันที ทั้งๆที่ตอนนั้น เเดดตรงหัว ร้อนเเทบตาย เเต่ไม่รู้เป็นยังไงรู้สึกว่ามีดวงจันทร์อยู่ตรงหน้าจริงๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผมไม่เคยดูคอนเสิร์ตคาราบาวที่เมืองไทยเลย ซื้อเทปฟังอย่างเดียว มาเล่นคอนเสิร์ตที่เมกาคราวนี้ คาราบาวมาเเปลก มีการโฆษณาขาย คาราบาวเเดงด้วย อย่างว่าละครับ ลงทุนกันไปเเล้วก็ต้องพยามขายเพื่อหารายได้ทำกำไรกันให้ได้ นักดนตรีก็หน้าตาเเปลกไป พวกหน้าเก่าก็หน้าเปลี่ยนโหงวเฮ้งดีขึ้นเยอะเรียกว่ามาดโทรมๆ เเบบเมื่อก่อนไม่มีให้เห็นอีกเเล้ว นอกจากนั้นยังมีนักดนตรีหน้าใหม่ๆ มาเพิ่มด้วย ซึ่งบางคนผมต้องยอมรับครับว่าไม่รู้จัก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผมไม่เห็นด้วยนะครับที่คาราบาวมาทำเครื่องดื่มชูกำลังขาย ก็รู้ๆกันอยู่ว่ามันไม่ได้ช่วยให้คนไทยมีประสิทธิภาพการทำงาน และคุณภาพชีวิตดีขึ้น เมื่อก่อนคุณเเอ๊ดก็เคยตำหนิผู้ผลิตเครื่องดี่มประเภทนี้มาก่อน เเต่เเล้วก็มาทำเอง (ไม่รู้ไปได้สูตรที่ดีกว่าหรืออย่างไร ถึงมาทำ) ถึงผมจะไม่เห็นด้วย เเต่ก็เข้าใจนะครับที่คาราบาวทำลงไป เมื่อถึงยุคที่เศรษฐกิจถูกขับเคลื่อนด้วยพลังทุนนิยม เงินก็เป็นสิ่งจำเป็นที่ทุกๆคน ต้องมีเพื่อใช้กินใช้อยู่ คาราบาวก็เช่นกัน เมื่อสมาชิกในวงเพิ่มขึ้น รายได้จากดนตรีอย่างเดียวก็คงจะไม่พอซะเเล้ว ขายบาวเเดงนี่เเหละง่ายดี ยังไงภาพของคาราบาวก็ขายได้อยู่เเล้วในหมู่คนรายได้น้อยชี่งเป็นกลุ่มบริโภคหลักของเครือ่งดื่มชูกำลัง มันคงเหมือนที่คุณเเอ๊ดพูดก่อนจะเล่นเพลงทะเลใจเเหละครับ "ถ้าหากคนเราสามารถเอาชนะกิเลส ตัณหาได้ก็ไม่ต้องตกอยู่ในวงวนของความวุ่นวาย"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ผมเดินออกจากคอนเสิร์ตทั้งที่การเเสดงยังไม่จบเนื่องจากต้องรีบกลับซะก่อน เสียดายจริงๆ เเต่ยังไงก็มีความสุขครับ ได้ฟังเพลงที่ชอบสดๆ มันเหมือนได้ย้อนกลับไปหาอดีตสมัยที่ยังอยู่บ้านนอกอีกครั้งหนึ่ง&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14014084-112045059545685291?l=nippahn.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nippahn.blogspot.com/feeds/112045059545685291/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=14014084&amp;postID=112045059545685291' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/112045059545685291'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/112045059545685291'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nippahn.blogspot.com/2005/07/blog-post.html' title='คาราบาว(เเดง)'/><author><name>เสี่ยวรำพึง</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-14014084.post-112061744161238680</id><published>2005-07-05T22:07:00.000-04:00</published><updated>2005-08-26T10:50:21.746-04:00</updated><title type='text'>Gerrard</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/8173/1254/1600/gerrard.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/8173/1254/200/gerrard.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/8173/1254/1600/mmgerardclivebrunskill.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ตอนเเรกกะว่าจะเขียนเกี่ยวกับคาราบาวที่เพิ่งไปดูมาเมื่อวันอาทิตย์ เเต่ยังเขียนไม่จบ กลับมีข่าวใหญ่เกี่ยวกับทีมรักออกมาซะก่อน&lt;br /&gt;ในที่สุดเค้าก็จากเราไป อย่างว่าครับคนเราไม่มีใจกันเเล้วไม่รู้จะรั้งกันไปทำไม เมื่อ Gerrard ต้องการความท้าทายใหม่ ใครจะไปรั้งไว้ได้ ผมไม่เเน่ใจเหมือนกันครับว่าเงินมีส่วนในการตัดสินใจรึเปล่า หาก Gerrard เป็นสัตว์เศรษฐกิจ (ขออนุญาตยีมคำนี้จากคุณปิ่นนะครับ) ผมว่ายังไงยังไงเงินก็ต้องเป็นปัจจัยหนึ่งในการตัดสินใจ ใครจะไปห้ามใจได้ละครับเมื่อเงินมันมากกว่ากันตั้งเกือบสองเท่า จริงๆ ผมเข้าใจเค้านะครับ อาชีพนักเตะมันไม่ได้เล่นกันได้ตลอดชีวิตเหมือนนักการเมืองไทยนะครับ พอเข้าเลขสามก็เตรียมตัวเก็บรองเท้าเเล้ว ยิ่งสมัยนี้เด็กๆมาเร็วเเละเเรงเหลือเกิน นักเตะเก่าก็ยิ่งมีอายุการใช้งานที่สั้นลง&lt;br /&gt;ความจริงถ้าจะเอาเเค่ความท้าทายอย่างเดียว ผมว่าเค้าไม่น่าจะย้ายเพราะ Gerrard ยังไม่เคยชูถ้วยที่ลิเวอร์พูลยังไม่เคยได้เลย (ตั้งเเต่เปลี่ยนมาเป็น premier leaque ลิเวอร์พูลไม่เคยได้เเชมป์กับเค้าเลย) หากอยากท้าทายจริง น่าจะอยู่ต่อจนได้เเชมป์ลีกซะกอ่น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เอาล่ะครับยังไงก็ตามต้องมาลุ้นกันว่า Gerrard จะทำประโยชน์ครั้งสุดท้ายให้ลิเวอร์พูลได้มากน้อยเเค่ไหน หากจากไปพร้อมเงินซัก 35ล้านปอด์น ผมว่าเป็นการสูญเสียที่คุ้มค่าครับ ผมเพิ่งอ่าน &lt;a href="http://www.soccersuck.com/ben336.html"&gt;Soccersuck.com &lt;/a&gt;ก่อนเข้ามาเขียน ชอบมากเลยครับสำหรับบทความของคุณ เบน ฟรีคิก ที่เขียนถึงGerrard ว่า&lt;br /&gt;"ในรายของเจอร์ราร์ด คงไม่มีเดอะค็อปคนไหนกล้าขออะไรมากไปกว่าอ้อนวอนให้อยู่ดูใจกันต่อไป เสียงด่าไล่หลังตามมาคงไม่น่าจะมีให้เห็นเพราะตั้งแต่อดีตเด็กน้อยที่นั่งขัดรองเท้าให้รุ่นพี่จนก้าวมาเป็นกัปตันทีมได้"รับใช้"ทั้งใจและกายให้สโมสรจนหมดสิ้นไม่มีเหลือแล้ว.." &lt;br /&gt;&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/8173/1254/1600/anima26_stevieg1.gif"&gt;&lt;img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/8173/1254/320/anima26_stevieg.gif" border="0" alt="" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;กลับมาดูกันในทีมดีกว่าครับว่าหลังการไปของเจอร์ราร์ด ใครจะมาเป็นหัวหน้าทีมเเทน ใจผมอยากให้ ให้คาราเกอร์ รับปลอกเเขนต่อจริงๆครับ เค้าเป็นชาวลิเวอร์พูล (Scouser) เเต่กำเนิด ถึงเเม้ช่วงเเรกๆของอาชีพจะไม่ค่อยราบรี่น โดนจับไปเล่นสาระพัดตำเเหน่ง สุดท้ายมาลงที่เเผงหลังก็ยังปล่อยไก่ เข้าพรวด ให้เห็นเเต่ช่วงปีสองปีหลัง เค้าได้พิสูจน์ตัวเองเเล้วว่าเป็นยอดกองหลังในเกาะอังกฤษ เเละเวทียุโรปอีกคนนึง เรื่องทุ่มเทนี่ไม่ต้องห่วงครับผมว่าเค้าไม่น้อยกว่าเจอร์ราร์ดเเน่ เเต่ที่ห่วงคือภาวะผู้นำอาจจะยังไม่เท่าเจอร์ราร์ดครับ ก็ต้องมาคอยดูกันครับว่าราฟา จะไว้ใจใคร &lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/8173/1254/1600/cara1.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/8173/1254/200/cara.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/8173/1254/1600/cara.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ประเด็นที่ผมห่วงอยู่นิดหน่อยคือเมื่อทั้งนักเตะเเละสต๊าฟโค้ชเป็นชาวต่างชาติเป็นส่วนใหญ่ หัวใจสิงห์ซึ่งเป็นลักษณะของนักเตะอังกฤษจะหายไปรึเปล่า&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14014084-112061744161238680?l=nippahn.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nippahn.blogspot.com/feeds/112061744161238680/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=14014084&amp;postID=112061744161238680' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/112061744161238680'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/112061744161238680'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nippahn.blogspot.com/2005/07/gerrard.html' title='Gerrard'/><author><name>เสี่ยวรำพึง</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-14014084.post-111993422595964340</id><published>2005-06-28T00:34:00.000-04:00</published><updated>2005-06-28T13:21:17.746-04:00</updated><title type='text'>หงส์เเดง</title><content type='html'>พอเริ่มมี blog ของตัวเองก็คันมือเลย อยากเขียนทันที ขอเริ่มด้วยความคิดเห็นเกี่ยวกับทีมรักของตัวเองเลยดีกว่า นี่ก็เพิ่งจะได้เเชมป์ยุโรปถ้วยใบใหญ่สุดมาสดสดร้อนร้อน นัดนั้นผมดูอยู่ที่คาสิโนเเห่งหนึ่งในลาสเวกัส ( เเต่ไม่ได้เล่นพนันนะครับ คือบ้านที่ไปพักไม่มีเคเบิลทีวีเลยต้องไปดูที่นั่น) ครึ่งเเรกนี่ผมหมดเลยครับเเต่ในใจก็ยังคิดในเเง่ดีว่าได้เข้าชิงนี่ก็สุดยอดเเล้ว เพราะผมไม่คิดอยู่เเล้วครับว่าลิเวอร์พูลจะได้เเชมป์ เเต่ถ้าพิจารณาเส้นทางที่มาถึงนัดชิงได้นี่ต้องยอมรับครับว่าทั้งผู้เล่นเเละผู้จัดการทีมรวมทั้งสต๊าฟโค้ช ทุ่มกันสุดๆจริงๆ ทำให้นึกถึงคำคมที่ผมเคยได้ยินเพื่อนผมพูดไว้ว่า "บางครั้งการที่เราไปถึงจุดหมายอาจไม่ใช่สิงที่สำคัญสุดเเต่เป็นเส้นทางที่เราเดินผ่าน สิ่งต่างๆที่เราได้พบเจอระหว่างการเดินทาง ต่างหากที่สำคัญ" (เพื่อนผมมันคงจำมาจากหนังสือที่มันอ่านครับ เนื่องจากเพื่อนคนนี้เป็นคนอ่านหนังสือเยอะ มีคำคม มุขเด็ดมากมาย)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อ้าวนอกเรื่องไปไกล กลับมานัดชิงยูโรเปี้ยนคัพดีกว่า ครึ่งหลังกุนซือสมองเพชร ราฟา เเสดงความเป็นคนหัวใสทั้งในหัวเเละนอกหัวอย่างชัดเจนครับ เเค่เปลี่ยนเอา ฟินเเนนออก เเล้วเอาตัวตัดบอล เก็บบอลดีๆ อย่างฮามัน ลงมา กลายเป็นจุดเปลี่ยนเกมส์อย่างเเท้จริงครับ สำหรับนักเตะท่านหลังนี่ผมดีใจมากที่ทางสโมสรหงส์เเดงต่อสัญญาให้เค้าอยู่ต่อ เนื่องจากผมคิดว่า เค้ายังมีประโยชน์อยู่มากทั้งในเกมส์ระดับยุโรป เเละพรีเมียร์ชิพ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ลูกโหม่งของเจอร์ราดอาจะดูมั่วๆ เเต่ก็ทำให้นักเตะหงส์เเดงมีเเรงวิ่งต่อในครึ่งหลัง รวมไปถึงลูกที่ซมิเซอร์ยิงเข้าไปหลังจากไม่ได้ยิงมาหลายปี ทำให้หัวใจผมเริ่มมีกำลังใจขึ้น ลูกตีเสมอนี่เรียกว่าดวงสุดสุดครับ ปกติ ดีด้าร์ซึ่งมีชื่อเรื่องการรับลูกจุดโทษมาก ดันปัดมาเข้าทาง อลอนโซ่ ซึ่งเท้าไวเป็นลิง ยิงซ้ำเข้าไป ตอนนั้นผมนึกในใจ เอาว่ะ ชนะเเน่งานนี้ เเต่เเล้วฉี่ผมก็เเทบราดเมื่อ เชฟเชนโก้ทั้งยิงทั้งโหม่ง เเต่พี่ดูเด็คนี่แกสุดยอดจริงๆ ครับครึ่งหลัง เซฟลูกอันตรายได้หมด หลังจากที่ครึ่งเเรกตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก สุดท้ายก็ได้เค้านี่เเหละครับเป็นเเปลงร่างเป็นมนุษย์มือปลาหมึก รับลูกจุดโทษได้เป็นว่าเล่น จนลิเวอร์พูลได้เเชมป์ยุโรปในที่สุด&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;เเหม เขียนเรื่องบอลนี่มันส์จริงๆ ครับ ยิ่งบอลอังกฤษนี่ยิ่งมันเพราะคนไทยส่วนใหญ่ติดตามกันมาตลอด ผมเคยลองคิดเล่นเล่น เเต่อยากจะให้มันเกิดขึ้นจริงๆ ว่า ถ้าหากคนไทยเราสนใจฟุตบอลไทยสักหน่อย อย่างน้อยเเค่ 10% ที่เราสนใจบอลอังกฤษ ฟุตบอลไทยคงเจริญ กว่านี้เยอะ ผมเห็นบางคนเถียงกันจะเป็นจะตายเรื่องใครเก่งกว่ากันระหว่าง เเมนยู กับ ลิเวอร์พูล บางครั้งมีลงไม้ลงมือ ผมคิดในใจ มันทีมพ่อทีมเเม่ของพวกนั้นหรืออย่างไร ทำไมถึงได้ยึดติดขนาดนั้น หากพวกนี้เเบ่งความสนใจมาให้ ทีมจังหวัดตัวเองที่เตะกันเหงื่อเเตกเป็นลิตรๆ ในไทยลีกบ้าง ป่านนี้พวกนักเตะไทยคงไม่ต้องไปหากินในเวียดนาม สิงคโปร์&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อ้าวต้องไปทำงานต่อเเล้วครับเขียนมาเยอะล่ะ ไว้มีอารมณ์จะมาเขียนใหม่&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14014084-111993422595964340?l=nippahn.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nippahn.blogspot.com/feeds/111993422595964340/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=14014084&amp;postID=111993422595964340' title='3 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/111993422595964340'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/111993422595964340'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nippahn.blogspot.com/2005/06/blog-post_27.html' title='หงส์เเดง'/><author><name>เสี่ยวรำพึง</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-14014084.post-111993260582273428</id><published>2005-06-27T03:14:00.000-04:00</published><updated>2005-06-28T17:26:20.803-04:00</updated><title type='text'>เเนะนำตัว</title><content type='html'>สวัสดีครับท่านที่ผ่านไปผ่านมา หรือ หลุดเข้ามาอ่าน ก่อนอื่นขอเเนะนำตัวก่อนว่าผมเป็นนักเขียนหน้าใหม่ ยังไม่เคยมีประสบการณ์การเขียนมาก่อนเลย นอกจากการเขียนตอบข้อสอบ รายงาน หรือการบ้าน อะไรทำนองนั้น ที่เริ่มมาสนใจการเขียน blog นี่เนื่องจากได้รับคำเเนะนำจากเพื่อนใหม่ท่านหนึ่ง ซึ่งบังเอิญพบกัน ที่วอชิงตันดีซี&lt;br /&gt;ผมยังไม่ค่อยเเน่ใจเลยว่าจะเขียนอะไรดี เเต่ตามประสาคนใจร้อน ใจเร็ว ด่วนได้ คิดว่าน่าจะเขียนเกี่ยวกับฟุตบอลเป็นส่วนใหญ่ เนื่องจากเป็นกีฬาที่ชอบมาก ติดตามมานาน น่าจะพอมีความรู้ ความเข้าใจอยู่พอสมควร เเละอาจจะมีการพาดพิงถึงการเมือง เศรษฐกิจ ธุรกิจ เเละเรื่องทั่วๆ ไปบ้าง แต่จะเป็นในรูปการพูดคุยเล่าสู่กันฟังนะครับ เพราะฉะนั้นท่านนักเดินทางผ่านไปผ่านมา ขอเชิญ ร่วมเเสดงความคิดเห็นได้ ตามสบายครับ&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/14014084-111993260582273428?l=nippahn.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://nippahn.blogspot.com/feeds/111993260582273428/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=14014084&amp;postID=111993260582273428' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/111993260582273428'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/14014084/posts/default/111993260582273428'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://nippahn.blogspot.com/2005/06/blog-post.html' title='เเนะนำตัว'/><author><name>เสี่ยวรำพึง</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
